W przedostatnim wydaniu Forum (21-27 listopada) znalazł się interesujący artykuł z Courier International na temat agresywnych negocjacji prowadzonych przez Międzynarodową Federację Piłki Nożnej (FIFA) z Brazylią. Według autorów artykułu „FIFA domaga się od gospodarza mundialu przeprowadzenia całej serii zabiegów, które – gdyby je ściśle zastosować – stworzyłyby na czas rozgrywania imprezy swoiste państwo w państwie. FIFA walczy o zmiany w prawie federalnym, regionalnym i lokalnym”. Cytowany w artykule Roberto Alvarez, wykładowca w Wyższej Szkole PR i Marketingu, uważa, że „Jeśli chodzi o wybór gospodarzy mistrzostw świata, można zauważyć wyraźne przesunięcie w kierunku państw słabszych instytucjonalnie”.

Dążąc do przejęcia lwiej części zysków ze sprzedaży praw medialnych oraz handlowych FIFA woli negocjować z państwami o stosunkowo niepewnej pozycji.

Podobnie hegemoniczną strategię zdaje się stosować europejski odpowiednik FIFA. W 2004 roku UEFA przejęła absolutną kontrolę nad organizacją Mistrzostw. Wtedy też ostatni raz podzieliła się zyskami z państwem-gospodarzem: Portugalia dostała ok. 4 mln € z zarobionych wówczas ok. 800 mln. Nawet Austrii i Szwajcarii, dość agresywnie negocjującym warunki organizacji Mistrzostw, nie udało się ugrać zbyt wiele. Być może zresztą to doświadczenie z „problematycznymi” organizatorami skłoniło UEFA do wyboru państw takich jak Polska i Ukraina, którym z prestiżowych względów zależało na organizacji Mistrzostw, a które też nie dysponowały zbyt dużym doświadczeniem w prowadzeniu biznesowych negocjacji z molochem w rodzaju Europejskiej Federacji Piłki Nożnej. W rezultacie państwa-gospodarze UEFA EURO 2012 wprowadzili szereg rozwiązań prawnych i instytucjonalnych korzystnych dla Federacji, choć niekorzystnych dla lokalnych przedsiębiorców oraz dla budżetu państwa. W przypadku Polski szczególne wątpliwości budzi tzw. Gwarancja 11.

CDN.