UEFA obwarowała przyznanie Polsce organizacji Mistrzostw wprowadzeniem szeregu korzystnych dla siebie uregulowań prawnych i instytucjonalnych. 7 września 2007 r. Sejm przyjął w tym celu specjalną ustawę.

Zgodnie z tzw. Gwarancją 11, „biorąc pod uwagę gospodarcze, społeczne i sportowe znaczenie UEFA EURO 2012”, rząd polski ustanowił specyficzne zwolnienia podatkowe dla Federacji.

W rezultacie „UEFA nie będzie podlegać opodatkowaniu w Polsce z tytułu jakichkolwiek dochodów, przychodów, obrotu lub kapitału lub opodatkowaniu podatkiem od osób prawnych lub innym podobnym podatkiem wynikającym z UEFA EURO 2012 i związanej z nią działalności, włączając w to, w szczególności wynagrodzenie (w gotówce lub w naturze), płacone UEFA w związku ze sprzedażą Praw Marketingowych, Praw Medialnych i innych praw handlowych związanych z UEFA EURO 2012”.

Wiosną 2010 r. Grupa 5 (4 miasta-organizatorzy + rząd) podjęła próbę negocjacji szczegółowych uregulowań, co spotkało się ze stanowczą reakcją UEFA, która zagroziła wręcz odebraniem Polsce organizacji Mistrzostw i przeniesieniem ich do Hiszpanii lub Niemiec, oraz PZPN, który za pośrednictwem prezesa Grzegorza Lato stwierdził, że „nie można sprzedać auta za złotówkę, a potem żądać zapłaty dwóch złotych”. W rezultacie negocjacje zakończyły się kosmetycznymi zmianami porozumienia.

Być może jedną z lekcji płynących z organizacji EURO 2012 w Polsce będzie umiejętność prowadzenia pragmatycznych i nastawionych na realizację własnego interesu negocjacji z rosnącymi w siłę i dążącymi do osiągnięcia maksymalnego zysku pozapaństwowymi aktorami międzynarodowymi w rodzaju UEFA.